Van inwikkelen naar ontwikkelen

Met het woord ‘ontwikkelen’ heb ik leuke flashbacks van nostalgische uurtjes in de donkere kamer van mijn vader.Daar zat hij geconcentreerd in een bakje vloeistof gevuld met witte papiertjes, plaatjes tevoorschijn te toveren. Ademloos keek ik toe. Foto’s ontwikkelen is een secuur werkje, zei hij dan fluisterend, alsof het geluid het resultaat zou kunnen verknoeien.

Woorden en zinnen helpen om dingen te onthouden. Kapstokjes om gebeurtenissen, ervaringen, beelden, gevoelens te toetsen en te polijsten.

Angst bijvoorbeeld, is een subjectieve ervaring en voor degene die angst heeft,
heel realistisch, voelbaar, griezelig, paniek zaaiend of licht suizend op de achtergrond aanwezig, als een rookmelder, die af en toe piept zonder rook.

Eenmaal een of meer keer meegemaakt, heeft je brein de neiging om die angst te gaan vermijden, want zeg zelf, wie heeft er zin in rondjes ellende? Er wordt daarom iets beschermends omgewikkeld. Misschien herken je het wel op de momenten dat je het liefst alles onder controle wilt houden of iets super perfect wilt doen of heel snel, zodat je er weer vanaf bent of je twijfelt zolang dat het niet meer hoeft. Die wikkels maken het ingewikkeld. Je kan het zo goed, dat je inmiddels vindt, dat je gewoon zo bent’. Het echte euvel is aan het blote oog onttrokken. Noem het chronisch alert of chronisch bang in een strak jasje. Chronische angst of bangigheid is ‘ingewikkelder’ dan acute angst…totdat je weet hoe het werkt.

Soms of ineens dringt het besef door, dat wikkels alleen handig zijn voor tijdelijk gebruik. Constante perfectie of alles onder controle hebben, kost veel energie en is zelden of nooit waterdicht. Met een beetje stapeling van tegenslag ligt een burn out op de loer.

Dan wil je het anders en begint de ont-wikkeling. Wikkel voor wikkel komt de kern terug naar boven. Je ontdekt dat angst je wilt behoeden van fysieke en/of sociale noodsituaties. De kwetsbaarheid die je voelt, is precies de kwetsbaarheid die bewaakt werd.
Acute angst komt met een piek en verdwijnt met een dal. Door de golf toe te laten, zonder verzet,  wordt het hanteerbaar en als je wacht, komt het beeld terug uit de diepte waar het werkelijk omging. Met een beetje concentratie en verwondering is het net toveren.
Wat je daaraan hebt? De ruimte om je leven vorm te geven naar je hart.

Zoals Leonard Cohen zingt:
‘There is a little crack in everything that’s where the light comes in.’

Vind je jezelf wel eens ingewikkeld?
Wil je dingen loslaten maar blijf je het toch doen, zelfs tegen beter weten in?
Tijd voor jouw ontwikkeling!

Webinar nlp 22 november van 1930 tot 2130
Gratis en meteen de volgende dag met het geleerde aan de slag!